Hotel Polska Riwiera w Gdyni

Hotel Polska Riviera został zbudowany w latach 1922-24

Pierwszy pełny sezon obsłużył w roku 1925, czyli wówczas gdy Gdynia była jeszze wsią, bo prawa miejskie otrzymała rok później. Inwestorem było Pierwsze Polskie Towarzystwo Kąpieli Morskich Spółka Akcyjna, którego założyciele dostrzegli ogromny potencjał w rozwoju turystyki w Gdyni. Z myślą o budowie nowoczesnego kąpieliska na początku lat 20. Towarzystwo zakupiło majątek Steinberg położony na dwóch wzniesieniach: Kamiennej Górze i dzisiejszym Wzgórzu św. Maksymiliana, podzieliło go na parcele pod przyszłe pensjonaty i ustaliło warunki przyszłej zabudowy. Nabywcy i inwestorzy poszczególnych działek zostali zobowiązani do przestrzegania spójnej wizji zagospodarowania terenu i wznoszenia niewysokich willi i pensjonatów, w zbliżonych do siebie stylach architektonicznych, otoczonych ogrodami. Pierwsze wille i pensjonaty zaczęły powstawać na przełomie lat 1921-22, a pod koniec lat 20. wzgórze stanowiło już obszar stosunkowo zwartej zabudowy. Wyższa zabudowa była dopuszczalna u podnóża Kamiennej Góry, czy też Kamieńca Pomorskiego, jak ówcześnie nazywano ten teren, dlatego w latach 1922-23, na północnym stoku Towarzystwo wybudowało nieistniejący dziś hotel Cassubia. Rok później ukończyło hotel – Riwiera Polska (70 pokoi), a cztery lata później Dom Zdrojowy (50 pokoi), który funkcjonuje do dziś jako Dom Marynarza.

Wzniesiony pod kierownictwem Władysława Gronowskiego Hotel Polska Riwiera oferował „tylko” 70 pokoi, co w stosunku do popularności jaką szybko zyskał, okazało się potencjałem dość ograniczonym. „U podnóża Kamiennej Góry, tuż przy plaży w latach 1922-24 zbudowany został kolejny ekskluzywny hotel Polska Riwiera. Aby zdobyć w nim pokój w sezonie, należało zadbać o rezerwację o wiele miesięcy wcześniej. Elegancka restauracja z francuską kuchnią, ogródek kawiarniany, taras widokowy na najwyższym piętrze oraz korty tenisowe przyciągały licznych gości”, czytamy w książce Aliny Tarkowskiej „Gdynia między wojnami. Opowieść o narodzinach i życiu miasta 1918-1939”, wydanej przez Dom Wydawniczy Księży Młyn w roku 2009.

O miejsce w hotelu najwyraźniej nie zadbała świta prezydenta RP Ignacego Mościckiego, który w końcu lipca 1927 roku zaawizował swój przyjazd do Gdyni na kilka dni z początkiem sierpnia. „(…) Ponieważ w Gdyni nie było żadnych lokali, gdzie można by było umieścić prezydenta, zdecydowano, że zamieszka on na statku s.s. „Gdynia”. (…) Niełatwo było w ciągu trzech dni doprowadzić znajdujący się akurat w stoczni statek do stanu, w którym mógłby przyjąć dostojnych gości. (…). W kabinach na górze trzeba było zdjąć zwykle na statku koje i zastąpić je łóżkami, które kupiliśmy w Gdańsku. Musieliśmy nabyć również bieliznę pościelową i wiele innych drobiazgów. (…)”, tak Julian Rummel, opisuje perypetie związane z nagłą, „gospodarską” wizytą głowy państwa w Gdyni, w swych wspomnieniach „Narodziny żeglugi”.

Powracając zaś do książki Tarkowskiej, tak autorka opisuje imprezy w Polskiej Riwierze: „ Odbywały się tu słynne popołudniowe „five o’clocki”, wieczorem dansingi, na których do tańca przygrywały znane, warszawskie zespoły. Na letnich parkietach królował fivestep, paso doble i argentyńskie tango”. Gdynia rozwijała się i wkrótce największym parkietem tanecznym w mieście stał się taras eleganckiej restauracji „Cassino”, na którym jednocześnie mogło się bawić 2 tys. osób. Bulwar nadmorski od owej restauracji do hotelu Riwiera, był w latach 30. Odpowiednikiem dzisiejszego „monciaka” w Sopocie. Corocznie w sezonie do Gdyni przyjeżdżało kilkadziesiąt tysięcy turystów, a pod koniec lat 30. XX wieku baza noclegowa miasta składała się m.in. z 9 hoteli i 44 pensjonatów.

Niestety w roku 1939 wybuchła wojna i Riwiera została z czasem przejęta przez wojsko niemieckie. Budynek nie ucierpiał podczas działań wojennych i po wyzwoleniu miasta w roku 1945 do obiektu wrócił jego długoletni przedwojenny dyrektor i jeden w właścicieli Władysław Pikuziński. Przez rok zarządzał hotelem, w roku 1947 wydzierżawił obiekt Lidze Morskiej, po której w roku 1950 obiekt przejęło znów wojsko, tylko tym razem nie niemieckie, ale polskie i w dodatku ludowe. W dniu 29 czerwca 1950 roku w Riwierze otwarto tu Klub Oficerski MW, później przemianowany na Okręgowy Klub Oficerski MW. W 1973 roku zmieniono nazwę na Klub Marynarki Wojennej, a w 1990 roku rozszerzono nazwę instytucji o historyczną nazwę budynku - "Riwiera". Obecnie w dzierżawionej do MW RP restauracji obiektu znów odbywają się wieczorne dancingi, zwane jednak częściej „dyskotekami”.

Źródło http://www.e-hotelarstwo.com/aktualnosci/ciekawostki?more=1634421889